Bir çizgi Derimin altındakileri görememekteyim . Suyun damlaması . Bir anda odanın dört yanındaki sessizlik . Olabilecek zorunlu hislerdeyim. Sanki kırılmış cam parçalarının dokularıma zarar verdiği gibi. Dolu dizgin koşanlar edenler var beynimde. Bir köşeye çekilmiş oturanlar da. Gözüme takılan duvardaki kireç çatlakları. Bu yaşamım odada son bulabilir. Kim bilir bu çatlakların arasında birisi doğabilir. Tarif edilemez hallerden kalan başparmağımın kahve fincanından yanan kısmı. Sarılıyorum ona sımsıkı O da biliyordu fazlası zarardı her şeyin. Olabildiğince sessizliğe bıraktım her şeyi. Kim bilir beni biri konuşturabilir şu pencerenin aralığından .